Trefwoord
Ik heb altijd zo’n haast.Memento mori.En dus doe ik niets.Een vat vol tegenstrijdigheden,om het leven spannend te houden. Zinvol, vrank en vrij —bepaald het tegengestelde.Want hoe kan je nu gelukkig zijn?Memento mori.Vergeet geen enkele dagdat je sterven zal. Daarom altijd…
Lees verder...
Van flowerpower tot rainbow De jaren tachtig, nu ons ijkpunt. Die magische tijd. De strijd van al die artiesten tegen Reagan en Thatcher. Wat hebben zij de wereld een veerkracht geschonken. Maar gelukkig waren daar onze helden. De gay movement,…
Lees verder...
Gelukkig zijn de heren Statler en Waldorf talrijk onder ons U kent ze wel. Die twee oude heren aan het einde van de Muppet Show. De heer Statler en de heer Waldorf. Aan het einde van de voorstelling, een hard…
Lees verder...
Is Den Haag een stad van tuinen, van hofjes, van weelderige plantsoenen en lanen? Verrassend veel – als je er even bij stil gaat staan. Natuurlijk gaat het vaak over andere zaken. Over parkeren, over wel of niet een marathon,…
Lees verder...
De EP Oil-affaire — een terugblik, geschreven in 2034 Het was eigenlijk verbazingwekkend simpel, als je er nu op terugkijkt — hoe Europa en Iran stilletjes een nieuwe geopolitieke energiedeal sloten, terwijl de wereld elders keek. In het voorjaar van…
Lees verder...
“Aan het hof zijn te veel managers,” verzuchtte de hofmaarschalk, terwijl we samen de prinses haar rondes zagen maken in de manege. Ik had alleen maar gevraagd hoe het met de paarden ging. “In naam van de koning,” zo vervolgde…
Lees verder...
“Eendracht doet het kleine groeien.” Het klinkt me zo bekend in de oren, maar toch kijk ik mijn gespreksgenoot aandachtig aan. Ik nodig hem met een klein gebaar uit te vervolgen. Want ik meen te zien dat mijn beste kameraad…
Lees verder...
Verleiding gaat niet via veel geschreeuw, maar via gefluister en dans. Als hofnar mocht ik zien hoe de raadspensionaris-elect deze kunst al beheerst. Hij kent deze rituelen van huis uit: ook hij komt uit het zuiden. Daar weet men dat…
Lees verder...
Na twaalf begrijp ik Catharina zonder blikken en blozen Vandaag zit ik rustig te bidden. Plotseling gaan de deuren met veel lawaai open. De tocht van buiten wordt door de kerk voelbaar. Ik kijk om en zie haar als een…
Lees verder...
“Ach, het is eigenlijk vrij simpel,” zegt de man naast me. Ik kijk op van mijn glas. Hij draait zijn kruk iets mijn kant op. “Kijk,” vervolgt hij, “zij wil drie ministers leveren. Haar trouwste volgelingen die ze beschouwt als…
Lees verder...