Gelukkig zijn de heren Statler en Waldorf talrijk onder ons
U kent ze wel. Die twee oude heren aan het einde van de Muppet Show. De heer Statler en de heer Waldorf. Aan het einde van de voorstelling, een hard oordeel. En zo zitten velen onder u wel eens te mopperen. Op de nieuwe ministersploeg, waar nu echt wel de glans af is. Op de oppositie, rechts zuur, links zuurder. Op de Koning en zijn prinsesjes — kan hij hen niet met al die jurken en sieraden in toom houden? Of domweg op het weer, dat deze zomer weer niet meezit. Te heet. Liever hadden we de hele zomer regen gehad.
En wat deze heren altijd uiten, is een zegen. Zij houden de acteurs op het toneel — niet in de laatste plaats Kermit de Kikker en Miss Piggy — in toom. Stelt u zich eens voor: als zij niet af en toe recenseerden, zouden die twee nog queerder zijn dan de dames en heren op de Reguliers Dwarsstraat.
Mopperen is gezond. De gezondheidsraad is nog onbeslist; de zuurpruimen staan lijnrecht tegenover de vrolijke Dionysos-adepten die ons ooit hebben gezegend met Asklepios, de opstandige zoon van Apollo, die een hele studie maakte van de zegening van een goed glas. Hij was vooral fan van een goede rode wijn, maar een gezond potje Vlaams bruin zou hem ook bevallen.
Maar gelukkig hoeven wij niet te wachten op wijze heren en dames om te weten wat een goed leven is. En daar hoort kankeren ook bij. Want wat een ellende in de wereld. Wat te denken van Venezuela, en die arme mensen die elke ochtend nog altijd opstaan en hun stad bedolven zien. Geen digitale trucage kan daartegen op — zelfs niet als die oude wijze president via X een leuk plaatje maakt van hoe vrolijk de toekomst daar wel niet kan zijn. Nee, hij is bepaald niet de Wizard of Oz. Maar hoeveel had het niet gescheeld als de agents hem ooit voor die rol hadden geselecteerd, en niet voor The Apprentice.
En heb je het gehoord — Miep ligt in het ziekenhuis. Ook dat nog. De dokters hebben wat gepreveld en ons met enkele toverformules naar huis gestuurd, met de belofte dat alles goed komt. Ze krijgt nog wat onderzoeken, want de medische stand kan nu eindelijk aan haar verdienen. Hoeveel wijntjes heeft haar vrolijke gezang niet begeleid!
En zo hoor je overal op een gezellig familiefeest de oudjes met elkaar keuvelen. En hun kinderen doen het al goed na. Zo kweken overal — daar waar op de barbecue de gezonde hap ligt te bruinen — de Nederlanders een goed gemoed. Want van mopperen wordt de democratie weerbaar. Zo komt de communius opinion tot stand — die tijdgeest die we soms moeten loslaten, voordat hij in de pot tot razernij ontbrandt. Wat een vuurwerk zou dat geven, als van bovenaf het mopperen verboden werd. Apathie als voorbode? Wie weet, wellicht. Maar dat is dikdoenerij — laten we eerst ons hart luchten.
Wat een zootje toch in dit saaie kikkerland. De uitvoering is een puinhoop. Nieuwe acteurs, daar in die Tweede Kamer. Deze selectie! Ach ja, ook de bondscoach was een rare kwast. Ooit het EK gewonnen, maar nu een van de slechtste. Zelfs België heeft ons geklopt. Maar goed, leuk voor onze Marokkaantjes, bromt onze Waldorf bijna vertederd.
