Categorie
Met een takeltje Met een takeltjediep ik trots van ver daar benee,niet in de ruimte buiten mij,maar diep daar benee. Want nu verwonder ik me pashoeveel schatten ik mee tors. Altijd gedacht:het is mijn zwaarste last,een ziel beladenmet ergernis en…
Lees verder...
Kleine melodietjes Kleine melodietjesuit mijn jeugd, ze komen op.Plotseling, ongenodigd,willen zij mij verrassenmet die mooie herinneringendie daar opgeslagen zijn. Onbereikbaar op een gewone dag.Werk, stress en ongemakverhinderen dat ik afdaaltot ver daarheen. Een loden lasthoudt me hier zo vast. Maar…
Lees verder...Ik ben bang voor mensen Ik ben bang voor mensen.Vooral hun emoties maken mij schuw.Wat zullen ze wel niet van mij denken?Hoe lang keek hij mij aan?Moet hij iets? Of wil hij mij?Ik weet het nieten kijk weg. Ik ben…
Lees verder...Ter intro: We sparen ons hele leven verhalen.Van ontmoetingen, avonturen, geuren, kleuren en momenten die ergens in ons blijven hangen. Soms dragen we ze als een last, soms als een schat.En soms is het vreemdste misschien wel dit:dat je je…
Lees verder...Blue-Eyed Boy is a poem about the storyteller hidden behind a guarded surface — the sparkle and wit tucked away where laughter and tears blur together. It asks what happens when that story is finally allowed to be told, and…
Lees verder...De buitenwereld De buitenwereld,hoogtempel van de realiteit.Daar waar ogen tot je doordringen,jou willen omhelzen. Medemenselijkheid —het wordt straks een gebrek.Raap het opnu het nog kan. De droogte die komt.Let me, let me freeze again to deathzingt de man uit King…
Lees verder...Verstilde tijd.Al die prachtige gezichtenin vertraging tentoongespreid —want als minuten tot seconden vermalenzie je de ander pas levensecht. Geen drang om weg te kijken.Geen twijfel aan het bestaan.In dit wezen ben ik mezelf. Verstilde tijd —ik omhels jou tot in…
Lees verder...
Vanwege eeuwenoude traditieLoopt Nederland nu vooropCalvinistisch HollandWist het altijd al:God ziet je tochDus waarom de gordijnen dicht? Want in de nieuwe tijdStaat iedereen voor zijn open ramenWeg die gordijnen, weg die schroomWant creativiteit schreeuwt over nieuwe tijdenEn dat betekent: toon…
Lees verder...
Ze horen bij elkaarUit deze innige omhelzingZoveel schoonheidDan weer wroeging en zoveel pijnOm even laterVol zoetigheidBeen je door het levenWant zo lang de roze schijnOp je neerdaalt, ontspan heel je lijf Tegelijk broeit het alIs het nog niet genoeg?De schuld…
Lees verder...De aarde waarin ik liefde voel Geworteld, langzaam door de jaren,klem ik me aan het leven vast. Nog altijd begrijp ik het niet helemaal,want moet ik niet strijden? De tocht strekt zich langzaam voor mij uit;voorbij de jaren. Te snel…
Lees verder...