Hoe zeer ons hart elk jaar opnieuw opent, realiseren we ons vaak te weinig. Nu overal weer het warme “fijne dagen” klinkt, voelt het als een verademing. Het herinnert ons eraan hoe in de schittering van eenvoud vaak de grootste geschenken liggen. Een glimlach, een zachte fluistering van hoop, een klein gebaar dat het hart raakt.
In een tijd waarin alles vaak groots moet zijn, schuilt de echte magie juist in het kleine. Een klein gebaar, een woord, een elegante Narrensprong – deze kracht schuilt in ieder van ons.
Want als wij het niet doen, wie zal ons dan bemoedigen en sterken in tijden waarin de duisternis ons verhindert het licht te zien? Ach, natuurlijk, er zullen in de toekomst anderen zijn – engelen misschien – maar wij bouwen nu met het materiaal dat we hebben. We leggen een fundament voor onze kinderen, een wereld waarin de kleinoden van vriendelijkheid en verbondenheid blijven schitteren.
Een kus op een plek die pijn doet. Een knuffel om troost te bieden. Een moment alleen met je kind, terwijl je voorleest uit een sprookjesboek dat je kocht in de tweedehandswinkel omdat het je deed herinneren aan je eigen kindertijd. Zulke eenvoudige gebaren zijn als een kwinkslag – zacht als een warme bries op een koude winterdag.
En juist nu, in deze decembermaand, ontstaat dat bijzondere moment. In de aanloop naar de feestdagen – kerst, oudejaarsavond, de warmte van samen genieten – mag je ook een fluistering van hoop delen met een intieme vreemde: een gast, een patiënt, een klant of een voorbijganger die je altijd even groet. Zelfs als je dag niet zo stralend verloopt, is je wens aan de ander een geschenk voor jezelf. Want juist op onverwachte momenten kan je zo de wereld veranderen.
Stel je voor: je sluit straks een verveeld verlopen topoverleg af, waar je vermoedt dat niemand er tevreden op terugkijkt. Zelfs dan mag je het zeggen. Misschien was het juist dat wat ontbrak: een klein, oprecht gebaar dat de glans van hoop in zich bergt.
Daarom, met een gulle glimlach u toegewenst:
“Ik wens je fijne dagen.”
Meer is vaak toch niet nodig? De schittering van hoop laat zich vangen in een klein gebaar, in een oogwenk gedeeld met u en uw naasten.
