De Parade. Een voorstelling van beschonken mensen aan de sangria.
Sloten geld gingen erdoorheen, maar geen enkel benul van wat goed toneel is. Of welk boek de moeite waard is.
Nederland wordt dommer, terwijl ze daarboven maar wat aanmodderen. Keuvelend. Roddelend. Zonder enig idee van hun rol of hun onderlinge samenhang.
“Nee, de krant lees ik al lang niet meer. Staat daar nog iets in dan? Die columnist heeft toch zo’n leuke podcast? Daar luister ik graag naar. Ja, een beetje roddel en achterklap, maar zó verhelderend.”
“Dat boek over het einde van de instituties en het verval van de democratie? Nee, zegt me niets.”
Nog een rondje sangria. Bocht, maar we worden er zo lekker hitsig van.
Nu even geen gefilosofeer meer. Hoe lang blijft die Socrates eigenlijk nog doordrammen?
Op de democratie. Opdat het plebs onze salarissen nog lang mag betalen. Ze moesten eens weten hoe wij hier staan te hijsen.
Maar gelukkig: cultuur is morsdood. Alleen de schijn leeft voort.
Op het goede leven. Voor wie zich tot de elite heeft gevoegd.
De barbaren? Die zijn daar ergens. Toch?
Of bedoel je die performance-artiesten die, als waren zij André Hazes, het volkslied op geestige wijze vertolken?
De eigen taal.
Let’s not laugh.
Another round?
Laten we eerst een tikkie sturen, voordat we het vergeten.
